طريقه را مرعى و ملحوظ و حدود و ثغور مسلمين را از تطرق دست‌انداز جنود خلل مصون و محفوظ مىداشته‌اند . درين عهد خجسته و زمان فرخنده كه به عنايت يزدانى و توفيق و تائيد صمدانى اورنگ خلافت و جهانبانى به ذات با بركات آن برادر و الا گهر و اين نيازمند درگاه خداى داور اختصاص دارد ، هرگاه اهل اسلام بهتر و بيشتر از اول آسايش گزين مهد راحت و آرام و به اتحاد مذهب و موافقت مشرب سلسله پيوند موالفت و التيام نباشند گنجايش ندارد كه با يكديگر در مقام مغايرت و تضاد و منافرت و عناد باشد ، و به نحوى كه بر راى گيتى آراى مقدس سمت انكشاف دارد مدتهاست كه خاطر خلوصمند اين دوستى كيش متعلق به آن است كه غوايل بيهوده و اقاويل باطله كه در عهد سلاطين صفويه فى ما بين امت محمديه انتشار يافته مرتفع و مادهء اختلاف و شبهه از ميانه‌مندفع گشته نقد ملت حقه كه به سعى اين نيازمند درگاه إله كما هو حقه از غل و غش بدع تصفيه يافته به دستور زمان آباء همايون و اروغ ميمون رواج يابد . به حمد الله آنچه مكنون ضمير و مقصود خاطر خطير بود به تائيد ايزدى و الطاف سرمدى در ممالك ايران وقوع يافت . اگرچه از شروط معهوده و امور مسئوله بعضى در دولت عليه قاآنيه قرين حصول و ناتماميهاى آن نيز مطلوب و مامول است كه ان شاء الله العزيز ، به يمن التفات آن پادشاه اسلام پناه بر وجه مرغوب پذيراى عز قبول گردد ، ليكن در باب بعضى از فروعات دينيه آمد و رفت علماء سابق افادهء كاملى نكرده ، حسب الواقع رفع حجاب شبهه و شكوك از جانبين نگشته ، توقع از آن خديو اسلام پناه آن است كه ، از دربار خلافت مدار سلطانى دو نفر از افنديان عظام مامور و وارد اين حدود گردند كه در محفل حضور اين خيرانديش با علماء اين طرف گفتگو و اين محبت كيش خود استماع اقوال طرفين و اصغاء مكالمات جانبين كرده ، تمييز اين مراتب فرمائيم به صلاح حال مسلمين انسب و به خيريت دولتين عليتين اقرب بوده باعث اين خواهد شد كه حقيقت و حقيقت مذهب صحت عقيدت به توسط و افهام علماء اعلام مشار اليها بر اعيان آن دولت ابد فرجام بل زمرهء خاص و عام واضح و متقين گردد . آفتاب خلافت لا يزال بىزوال باد « 2 » .

--> خان شاملو ، توسط سفير خود حاجى خان ، به استانبول فرستاده است . سلطان عثمانى سفير ايران را پس از دو سال بلا تكليفى ، سرانجام به همراه دو نفر از رجال دولت عثمانى ، به ايران روانه نمود بدون اينكه با پيشنهادات نادر شاه موافقت كرده باشد . ( 2 ) - بايگانى نخست‌وزيرى تركيه نامه همايون ، ج هفتم .